> La mémoire est une valise

La mémoire est une valise

Par | 2018-02-20T06:29:48+00:00 3 novembre 2012|Catégories : Blog|

 

La mémoire est une valise

l’oubli deux

pre­nons par le début la lumière

voyons si elle per­siste au char­bon.

Moi, tu vois, je ne suis pas convain­cu

j’ai tant de flammes à entre­te­nir.

 

Première flamme :

               Tu me touches

                  et mon sang s’ouvre en gros bour­geons

                  bien­tôt plus de place pour moi

 

Deuxième flamme :

               Jouer avec le zéro

               et res­ter à l’as

 

Troisième flamme :

               Ce dénue­ment

de n’être pas debout —

               aurige des bêtes sau­vages

               mais aus­si proie des car­re­fours

               J’ai vou­lu le corps

pro­lon­gé en soleil

à pré­sent je demande à la poé­sie

de me cas­ser les bras

 

Quatrième flamme :

               Celle où je jette les poèmes égor­gés.

               Celle qui m’attend.

 

Cinquième flamme (dite com­mune) :

              

               Tu es fou, tout va prendre feu là-dedans

 

 

from the the poe­try book : Η αλητεία του αίματος, trans­la­ted by Michel Volkovitch with the title Vagabondages du sang, édi­tions des van­neaux in june 2012.

 

 

 

Η μνήμη είναι, μια βαλίτσα

Η λήθη είναι δύο

Να πάρουμε το φως απ' την αρχή

να δούμε αν επιμένει στο κάρβουνο

Εγώ δεν πείθομαι, βλέπεις,

έχω τόσες φλόγες να συντηρήσω

 

Φλόγα πρώτη :

               Μ' ακουμπάς

               και το αίμα μου ανοίγει μεγάλα μπουμπούκια

               Στο τέλος δε θα μείνει χώρος για μένα

 

Φλόγα δεύτερη :

               Να παίζεις με το μηδέν

               και να μένεις στον άσο

 

Φλόγα τρίτη :

               Αυτή η ένδεια

               του να μη στέκεσαι

               των θηρίων ηνίοχος

               αλλά και βορά διαδρομών

               Θέλησα το σώμα

               στην προέκταση του σε ήλιο,

               τώρα ζητάω απ' την ποίηση

               να μου σπάσει τα χέρια

 

Φλόγα τέταρτη :

               Αυτή όπου ρίχνω τα σφαγμένα ποιήματα

               Αυτή που με περιμένει

 

Φλόγα πέμπτη (η επονομαζόμενη και κοινή):

               Τρελέ, θα πιάσουμε καμιά πυρκαγιά εδώ μέσα

Sommaires