> Réveil matin

Réveil matin

Par |2018-08-14T08:44:10+00:00 1 juillet 2012|Catégories : Blog|

 

Monsieur T. chaque jour s'éveille dans un autre homme.
C'est pour­quoi il se lève si tôt.
Avant le jour.
Il monte les marches des ins­tants avec peine jusqu'à la salle de bains.
Commence à ôter les écailles de la nuit.
Les rues gla­cées, les jetées, les bancs,
les feuilles des arbres et les lacets des branches/​
les textes illi­sibles, les vierges san­gui­naires,
les nuées d'oiseaux.

Quand il se retrouve tout nu
il pose les yeux sur le miroir
comme on accroche un man­teau.
Mais au lieu des yeux il a deux pois­sons.
Étant doté d'une patience infi­nie
il laisse les yeux-pois­sons flot­ter libres dans le miroir.

Alors il vit le rêve le plus pur.
Le rêve de n'être per­sonne.
La soli­tude la plus pri­son­nière.
Les mots croi­sés entiè­re­ment noirs des grands fonds.

C'est ce qui donne à ses traits
ce qu'on nomme « pro­fon­deur ».
Ensuite ses yeux retrouvent leur place.
Le miroir pour eux est désor­mais plus fami­lier.
C'est ain­si qu'ils se recon­naissent.

 

extraits de Monsieur T.,
[Melani ed. 2007]

Poèmes tra­duits du grec par Michel Volkovitch

 

 

ΠΡΩΙΝΟ ΞΥΠΝΗΜΑ

 

Ο κύριος Ταυ ξυπνάει κάθε μέρα μέσα σ`έναν άλλο άνθρωπο.
Γι`αυτό σηκώνεται πολύ νωρίς.
Πριν ξημερώσει.
Ανεβαίνει με κόπο τα σκαλοπάτια των στιγμών και πηγαίνει στο μπάνιο.
Εκεί αρχίζει να αφαιρεί τα λέπια της νύχτας.
Τους παγωμένους δρόμους, τις προκυμαίες και τα παγκάκια,
τις φυλλωσιές των δέντρων και των κλαδιών τους βρόχους/​
τα δυσανάγνωστα κείμενα, τις αιμοβόρες παρθένους,
τα σμήνη των πουλιών.

 Όταν μείνει εντελώς γυμνός
Αποθέτει το βλέμμα του στον καθρέφτη
Όπως κάποιος κρεμάει το παλτό του σ`έναν γάντζο.
Όμως αντί για μάτια έχει δυό ψάρια.
Επειδή τον διακρίνει άπειρη υπομονή,
Αφήνει τα μάτια-ψάρια να κολυμπήσουν στον καθρέφτη ελεύθερα.

Εκείνες τις στιγμές ζει το πιο καθαρό όνειρο.
Το όνειρο να μην είναι κανένας
Την πιο αλύτρωτη ερημιά.
Το κατάμαυρο σταυρόλεξο της αβύσσου.

Γεγονός που προσδίδει στα χαρακτηριστικά του
Αυτό που λέμε « βάθος ».
Στη συνέχεια τα μάτια επιστρέφουν στη θέση τους.
Αυτά και ο καθρέφτης έχουν αποκτήσει τώρα κάποια συγγένεια.
Έτσι αλληλλοαναγνωρίζονται.

 

 

 

X